Posted by: Evangelos on: March 8, 2008
Αποδεχόμενος την πρόσκληση των Uroborous, Καλά… Ελληνική Διαφήμιση και Έχετε Δυο Αγελάδες; είπα να συμμετάσχω και εγώ στο περίφημο Blog Chain Game, τις οδηγίες του οποίου παραθέτω:
1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
3. Βρες την πέμπτη περίοδο (από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.
4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).
5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.
Η αλήθεια είναι ότι διαβάζοντας αναρτήσεις για αυτό το παιχνίδι είδα ότι όλοι παράθεσαν αποσπάσματα από λογοτεχνικά βιβλία.
Μια επιλογή που είναι αδύνατη για εμένα μιας και ποτέ δεν διάβασα ούτε ένα λογοτεχνικό βιβλίο.
Έτσι, η εύλογη περισυλλογή αφορά την περίφημη ρικεριανή λογική περί κατανόησης του εαυτού μας μέσα από την επαφή με το κείμενο. Δεν είναι όμως πεπερασμένη η εν λόγω αναστοχαστική διαδικασία όταν αποκλείεται η ανάγνωση βιβλίων που δεν υπάρχει δυνατότητα βιωματικής ταύτισης με ήρωες ιστοριών;
Μεγάλη συζήτηση. Ας περιοριστώ οπότε στην προσταγή του παιχνιδιού.
Από το εξαιρετικό Ρευστή αγάπη: Για την ευθραυστότητα των ανθρωπίνων δεσμών του Ζύγκμουντ Μπάουμαν, διαβάζω:
[…] Όπως όμως, ο μετριασμός της ανάγκης και των πιέσεων της “απλής επιβίωσης” υπήρξε η αναγκαία συνθήκη για την επιτυχία των εμπορικών κέντρων, έτσι και τα ραντεβού στο Διαδίκτυο δεν θα μπορούσαν να σταθούν από μόνα τους, αν δεν είχαν βοηθηθεί και υποστηριχθεί από την αφαίρεση της πλήρους απασχόλησης, της δέσμευσης και της υποχρέωσης “να είμαι εκεί όποτε με χρειαστείς” από τον κατάλογο των αναγκαίων συνθηκών της σχέσης.
Η ευθύνη της απάλειψης αυτών των συνθηκών δεν είναι δυνατόν να επιρρηφθεί στην εικονική θύρα των ηλεκτρονικών ραντεβού.
Συνέβησαν πολλά αλλά καθ’ οδόν προς τη ρευστή μοντέρνα, εξατομικευμένη κοινωνία, τα οποία έκαναν τις μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις ανυπόστατες, τους δεσμούς μακράς διάρκειας εξωτικό φρούτο και την υποχρέωση αμοιβαίας συμπαράστασης “ό,τι και αν γίνει” προοπτική που ούτε ρεαλιστική είναι ούτε θεωρείται ότι αξίζει και πολύ τον κόπο […]
Νομίζω βέβαια πως το τυχαίο κατά το παιχνίδι απόσπασμα σηκώνει από μόνο του πολλή συζήτηση.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση, προσκαλώ και εγώ με τη σειρά μου τους πέντε σχολιαστές του προηγούμενου post Αρχική Σελίδα, Διασταυρώσεις, Σκέφτομαι και γράφω, Vasikos metoxos και Mmexer να συμμετάσχουν στο παιχνίδι.
Πρέπει να σε κούρασε αυτό το βιβλίο ε;
Αυτή τη στιγμή επειδή είμαι στη δουλειά έχω μόνο εργαλεία που με βοηθάνε εδώ, αγαπητέ Ευάγγελε σου παραθέτω κάποια από τα μυστικά μας
[...] Η ανθρωπιστική επιστροφή υπογραμμίζεται στα δύο πιο σημαντικά πολιτικά και νομικά έγγραφα που πραγματεύονται το θέμα της παράνομης διακίνησης και εμπορίας ανθρώπων και της λαθρομετανάστευσης – τα Πρωτόκολλα ενάντια στην Παράνομη Διακίνηση Ανθρώπων και της Λαθρομετανάστευσης, τα οποία συμπλήρωσαν τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών ενάντια στο Διεθνές Οργανωμένο Έγκλημα [...]
March 9, 2008 at 09:29
Αν και πολύ δύσκολος ο γραπτός λόγος του κειμένου όπως το διαβάζω τώρα, είναι πολύ εύστοχο.. αλλά μάλλον ο συγγραφέας δεν έχει ερωτευτεί αρκετά.. γιατί το “ότι κι αν γίνει” δεν το λέμε επειδή αξίζει, αλλά επειδή έτσι αισθανόμαστε εκείνη τη στιγμή. Και δείξε μου έναν ερωτευμένο που να είναι και ρεαλιστής συγχρόνως..